farzan می نویسد "هموطنان عزیز ، برادران گرامی ، از نیمه قرن نوزدم تا بدین روز ، از هنگامی که شمس حقیقت در سرزمین پاکان ، ایران ، طلوع کرد ، تا امروز راه درازی طی شده است . از زمان سلطنت قاجارها بر این مملکت ، زمانها می گذرد . از آن تیره روزی که شمس حقیقت را بر دار کردند ، از آن هنگامه ظلم و قتلها سالهاست که می گذرد . اما امروز پیروان همان مظلومی که او را تبعید کردند تا مبادا دکان شان برچیده شود ، همان کسانی را که من یظهره الله را به مکانی بد آب و هوا تبعید کردند و اکنون که میبینند آن مکان به یمن خاک پای جمال قدمش ، پر گل و ریحان شده چون مار بر خود می پیچند و می پیچانند تمام رشته های عقلانیت را در جهالت خویش ، امروز همان ها بر پیروان مظلوم آن مظلوم ظلم می کنند . "

   jaliltalebifard می نویسد "

   farzan می نویسد "زیرا که خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد و هنرهای زیبا به معنای عام آن سبب نزدیکی روح انسان به درگاه ربوبیت است . در هر عصری و با هر ظهوری بابی جدید در زندگی بشر آن عصر گشوده شد . این فتح الباب جنبه های گوناگون زندگی مردم آن دوره را تحت تاثیر خود قرار داده ، این گشودگی طیف وسیعی راازحالات روحانی و معنوی تا احیا تفکرات اخلاقی و اقتصادی ، در بر می گیرد . در این میان ، هنرمندان هر آیئنی ، بنسبت شور و شوق و جذبه عاشقانشان جذب مظاهر ظهورشده و در سالهای پس از رحلت مظهر ظهور با استعانت به بیانات و الواح و آیات دست به آفرینش آثار بدیع می زنند . امر بهائی نیز از این امر مستثنی نیست . علی الخصوص مکان ظهور این امر ، ایران ، جایی است هنرپرور ، هنر نزد ایرانیان است و بس ."